Join for FREE | Take the Tour Lost Password?
[x]

deviantART

 

Antakya - Viraneler - 2 by ~terrarosa:iconterrarosa:

Categories Photography > Urban & Rural > Country Life

©2008-2009 ~terrarosa
:iconterrarosa:

Artist's Comments

~Antakya - Hatay - Turkey~

2008
¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨
[link]
¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨



Antakya, (Antiochia, Antioch, Antioche, Antiochië, אנטיוכיה ,انطاكيّة )
Hatay ilinin merkez ilçesidir. Akdeniz Bölgesindedir ve Türkiye'nin en güneydeki il merkezidir.

Tarihi
Tarih kaynaklarına göre Antakya, M.Ö.300 civarında Büyük İskender'in komutanlarından Seleucus Nicator tarafından kurulmuştur.Eski kaynaklara göre Antakya nüfusu 300.000 bin nüfusuyla roma imparatorluığunun 3.dünyanın 4.büyük kentiydi. Babası Antiochus'un isminden Antiocheia adıyla kurduğu şehir, Silpius Dağı (bugünkü Habib Neccar Dağı ) eteğinde ve Asi Nehri (Orontes) kenarında yer almıştı. Aslında İskender'in ölümü sonrasında Seleucus'un yönetimine giren topraklarda Antakya dışında başka yerlerde çok sayıda Antiocheia daha kurulmuştu.

Tarih Öncesi ve Helenistik Dönem
Antakya civarının tarihi, şehrin kuruluşuna göre çok daha eskidir. Değişik kaynaklarda belirtildiğine göre, Tell-Açana höyüğündeki kazılar Kalkolitik Çağdan (İ.Ö.5000-4000) itibaren yörenin yerleşim için kullanıldığını göstermektedir. Anadolu'yu Filistin ve Suriye'ye bağlayan yol üzerinde, Mezopotamya'yı Doğu Akdeniz'e bağlayan noktalardan biri olması nedeniyle Hatay'ın eski bir yol güzergahı olduğu çok açıktır. Burası Hitit ve Eski Mısır İmparatorluklarının sınırlarını oluşturan bölgenin eşiğindeydi.

Makedonyalı Büyük İskender'in doğuya doğru fetihlerini sürdürürken Pers Kralı Darius (Codomannus)'la yaptığı savaşlardan birinin İ.Ö.333 yılında Issus yakınlarında, bugünkü Payas İlçesinde, Pinarus nehri (bugünkü Deliçay) üzerinde gerçekleştirildiği düşünülmektedir. Bunun hemen ardından Gaugamela denilen yerdeki savaşta Büyük İskender'in ordusunun galip gelmesinden sonra İskender, Fenike topraklarını elde etmek amacıyla Asi (Orontes) boyunca güneye ilerledi. Suriye ve Mezopotamya bölgesi Makedonyalıların eline geçti. Ancak Büyük İskender'in M.Ö.323 yılında Babil'deyken ölmesinin ardından fethedilen topraklar İskender'in komutanları arasında bölündü. Suriye ve Mezopotamya bölgesi üzerindeki güç savaşı Seleucus Nicator'un lehine sonuçlandı(M.Ö.301). Öncelikle Seleucus Krallığının başkenti olarak, Akdeniz kenarında bir liman olduğundan Seleucia Pieria (bugünkü Samandağ, Çevlik) seçilmişti. Seleucus, yendiği rakibi Antigonus (Monophtalmus)'un bugünkü Antakya'nın 5 km. kadar kuzeyindeki yönetim merkezi Antigonia'yı yıkarak halkını kendi adıyla kurduğu bu yeni başkente (Seleucia) naklettirdi. Ancak Mezopotamya civarı ve güney Suriye'nin kontrol edilebilmesi açısından ve Seleucia'nın denizden gelecek saldırılara açık olması nedeniyle yeni bir kent, Antiocheia kuruldu.
Bu kent, yendiği rakibinin Antigonia'sıyla aynı yerde değildi, daha güneyde Silpius Dağı eteğinde ve Orontes (Asi) kenarında idi (M.Ö.300). Antakya'nın Seleucus Krallığı'nın başkenti olması Seleucus Nicator'un ölümünden sonra oğlu Antiochus Soter(M.Ö.281-261) zamanında olmuştur.

Cumhuriyet Dönemi
Hatay'ın anavatan Türkiye'ye katılması öncesinde, 2 Eylül 1938 tarihinde 10 aylık bir süre varlığını sürdüren Hatay Devleti kuruldu. Toprakları, Milletler Cemiyeti (Cemiyet-i Akvam) belgelerinde İskenderun Sancağı olarak yer alan bölgeydi. 16 Haziran 1939'da TBMM'nde alınan kararla Türkiye ile Hatay Devleti arasındaki sınır çizgisi kaldırılarak geçersiz kılındı. 23 Temmuz 1939'da ise anavatana katılma, son Fransız kıtasının kışladan çıkmasıyla ve Fransız kıtasının da yeraldığı törenle kışlaya Türk bayrağı çekilmesiyle tamamlanmış oldu.

Coğraya
Anadolu'nun güneyinde, Türkiye Cumhuriyeti'nin sınır vilayetlerinden biri olan Hatay ilinin yönetim merkezi Antakya, 36 10' kuzey enlemi ve 36 06' doğu boylamı ile yurdumuzun en güneyinde yer alan kent niteliğindeki yerleşme merkezidir.

Akdeniz iklim bölgesinin doğu ucunda, kıyıdan 22 km. kadar içerde olar kentin denizden yüksekliği yaklaşık 80 m.dir. Kuzeyde Amanos Dağları ile güneyde Kel Dağ (Cebel-i Akra) arasında kalan Aşağı Asi Vadisi'nin başlangıcında, Kel Dağı'nın kuzeydoğusunda, 440 m. rakımlı Habib-i Neccar Dağı'nın eteklerindedir. Kentin kuzeydoğusuna doğru gelişen ve Hatay çöküntü alanının ortasında yer alan Amik Ovası, zirai potansiyeli çok yüksek kalın bir alüvoyal toprak tabakası ile kaplı olup, aynı zamanda ilin en büyük toprak düzlüğünü oluşturur.

Tepelerin zirvelerine tırmanarak kenti çepeçevre saran sur kalıntıları ve kalesiyle kentin adeta simgesi olan ve eteklerinde Antakya'nın kurulu olduğu Habib Neccar Dağı, kenti güneybatı-kuzeydoğu istikametinde sınırlayan bir dizi tepelerin oluşturduğu doğal bir engeldir.

Antik Çağdaki ismi Silpius olan Habib Neccar Dağı'nı da içine alan Keldağ sırası, altyapı serpantin ve gabro gibi yeşil renkli kütlelerin oluşturduğu, üst kısımlarda ise bazalt ve kalkerin hakim olduğu jeolojik bir yapıya sahiptir. Habib Neccar'ın kuzeybatı yamaçları, genç fayların dik basamaklar oluşturduğu parçalanmış, arızalı yüzeyler halindedir.

Asi Nehri
Kuzey yönünde yaklaşık 30 km. boyunca Türkiye-Suriye sınırını oluşturacak şekilde akan Asi Nehri, Türkiye topraklarına girdikten sonra batıya döner ve bugün kurutulmuş olan Amik Gölü'nün ayağı Küçük Asi ile birleştikten sonra güneydoğu doğrultusuna yönelir ve Samandağ'ın güneyinde Akdeniz'e dökülür. Antik Çağ'ın Orontes'i olan Asi'nin kaynağı, Lübnan Dağları'dır. Antik çağda küçük tonajlı nehir gemilerinin seyrüseferine imkan veren ve Antakya'yı asırlar boyu Akdeniz'e bir su yolu ile bağlanmış olan Asi Nehri'nin bugün akıttığı ortalama su miktarı, kentin içinde 5.04 m3/sn.dir. Antakya içinden geçen ve bir kanal haline getirilmiş olan yatağı, yaklaşık 2 km. uzunluğunda ve 30-35 m. genişliğindedir.

Eski Antakya, Asi Nehri ile Habib Neccar Dağı arasında kalan doğu kısmıdır. Asi üzerinde, şehrin iki yakasını bağlayan bir dizi koprü vardır. Eski koprülerden biri olan, Amik Gölü'nün kurutulması projesi çerçevesinde, Asi'nin genişletilmesi ve yatağının taranması çalışmaları sırasında kentin Roma Çağı'ndan beri ayakta duran ünlü taş koprüsü (ki Diocletian zamanında yapıldığı tahmin edilir), 1972 yılında dönemin belediye başkanı tarafından hunharca ve acımasızca yıkılarak yerine bugünkü betonarme koprü inşa edilmiştir.

Kültür
Türkiye'nin kültür başkenti olan Antakya, Türkiye Cumhuriyeti'nin en kozmopolit kentlerinden birisidir. Çok uzun bir süre boyunca bir arada yaşamayı öğrenmiş, etnik kökenleri, dinleri farklı birçok topluluğa ev sahipliği yapan bu kent UNESCO barış kenti seçilmiştir. Çokkültürlü yapısını tarih boyunca korumuş olan ilde aynı ulusa mensup birden fazla dini cemaat bulunmaktadır. En büyük nüfusa sahip Alevi Araplar ve Sünni Türklerin yanında, Alevi Türkler, az da olsa Sünni Araplar, Hristiyan Ortodoks ve Hristiyan Protestan Araplar, Maruni Araplar, Ermeniler, Yahudiler ve diğer küçük topluluklar Hatay'ın çokkültürlü yapısının dinamiklerini oluştururlar.

-'Hıristiyanlık' isminin ilk kez burada verildiği şehir olan Antakya'da bulunan St.Pierre Kilisesi Hıristiyanlığın en önemli tarihi kiliselerindendir. Kilise aynı zamanda Hristiyanlarca hac yeri olarak kabul edilmekte ve her yıl burada 29 Haziran günü Katolik Kilisesince ayin düzenlenmektedir.
-Tarihi ve turistik mekanlar açısından da zengin olan ilde dünyanın ikinci büyük mozaik koleksiyonunu barındıran Hatay Arkeoloji Müzesi bulunmaktadır.
-Her yıl 21-23 Temmuz tarihleri arasında kentte Uluslararası Antakya Turizm ve Sanat Festivali yapılmaktadır.

Meşhur yemekler
Antakya'ya gidilince yenmesi gerekenler peynirli künefe başta olmak üzere, biberli ya da katıklı ekmek,oruk (içli köfte ), dürüm kebap (harbiye kebap) ve mutlaka humus, bakla ezmesi, surke (çökelek), aşur, çiğ köfte, kaytaz böreği, maklube, kebse, abu ğannuc(babağannuc), lahmacun... Ve eğer imkan bulursanız Hirise'yi mutlaka tatmalısınız. (Hirise ;Antakya'da yaşayan Alevilerin etnik bir yiyeceğidir.Dini ayinlerinlerinde(bayramlarda)katılım gösterenlere ücretsiz dağıtılan bol etli ve buğdaydan oluşmuş yiyecektir).

¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨
Antakya (Arabic: انطاكية‎, Anṭākyä; Greek: Ἀντιόχεια, Antiókheia or Antiócheia)
Antakya is the seat of the Hatay Province in southern Turkey, near the border with Syria. In ancient times the city was known as Antioch and has historical significance for Christianity, being the place where the followers of Jesus Christ were called Christians for the very first time. The city and its massive walls also played an important role during the Crusades.

Geography
Antakya is located on the banks of the Orontes River approximately 22 km (14 mi) inland from the Mediterranean coast. It enjoys a Mediterranean climate with hot and dry summers, and mild and wet winters; however due to its higher altitude, Antakya has slightly cooler temperatures than the coast. The city is in a valley surrounded by mountains, the Nur Mountains to the north and Mount Keldağ (Jebel Akra to the south, with the 440 m high Mount Habib Neccar (ancient Silpius) forming its eastern limits. The mountains are a source of a green marble. Antakya is at the northern edge of the Dead Sea Rift and vulnerable to earthquakes.

The plain of Amik to the north-east of the city is fertile soil watered by the Orontes, the Karasu River and the Afrin River, the lake in the plain was drained in 1980 by a French company. At the same time channels were built to widen the Orontes River and let it pass neatly through the city centre. The Orontes is joined in Antakya by the Hacı Kürüş stream to the north-east of the city near the church of St Peter, and the Hamşen which runs down from Habib-i Neccar to the south-west, under Memekli Bridge near the army barracks. Flora includes the bay trees and myrtle.

The city of Antakya today
Mount Habib Neccar and the city walls which climb the hillsides symbolise Antakya, making the city a formidable fortress built on a series of hills running north-east to south-west. Antakya was originally centred on the eastern bank of the river but since the 19th century the city has expanded with new neighbourhoods built on the plains across the river to the south-west, and there are four bridges across the river linking the old and new cities. However, as in so much of Turkey, the buildings of the last two decades are all concrete blocks, and Antakya has lost much of its classic beauty. The narrow streets of the old city can be clogged with traffic.

Although the port of Iskenderun has become the largest city in Hatay, Antakya is a provincial capital still of considerable importance as the centre of a large district, growing in wealth and productiveness with the draining of Lake Amik. The town is a lively shopping and business centre with many restaurants, cinemas and other amenities, centred on a large park opposite the governor's building and the central avenue Kurtuluş Caddesı. The tea gardens, cafes and restaurants in the neighbourhood of Harbiye are one of the city's most popular spots, particularly for the variety of meze in the restaurants. The Orontes River is rather smelly when water is low in summer. Although the people are generally modern in outlook, there is little in the way of wild night life. In the summer heat people will stay outside until late in the night walking with their families and friends and munching on snacks.

Being so near the Syrian border Antakya is a cosmopolitan city unlike most of the cities in Turkey today, and it has not experienced the 1980s and 1990s mass immigration of people from eastern Anatolia that has radically swelled the populations of other Mediterranean cities such as Adana and Mersin. As a result both Turkish and Arabic are still widely spoken in Antakya although you do not see Arabic written very much. A mixed community of faiths and demoninations co-exist peacefully here; although almost all the inhabitants are Muslim a substantial proportion adhere to the Alevi and the Arab Nusayri traditions, in 'Harbiye' there is a place to honour the Nusayri saint Hızır. There are a number of tombs of Muslim saints, both Sunni and Alevi, throughout the city. There are also still small active Christian communities in the city, the largest church being St Peter and St Paul on Hurriyet Caddesi. With its long history of spiritual and religious movements Antakya is still a place of pilgrimage for Christians and Muslims and furthermore still carries a reputation in Turkey as a centre of spells, fortune telling, miracles and spirits.

Local crafts include a soap scented with oil of bay tree.

Cuisine
The cuisine of Antakya is renowned. Popular dishes include the typical Turkish kebab, served in Antakya with spices and onions in flat unleavened bread, or with yoghurt as ali nazik kebab. Hot spicy food is a feature of this part of Turkey, along with Turkish coffee and local specialities including:

Sweets

Künefe - a hot Arabic cheese pastry sweet. Antakya is Turkey's künefe capital, with the pastry shops in the centre all proclaiming themselves king Turkish: kral. The secret is in the light yellow cheese that they use.
Müşebbek - rings of deep fried pastry.

Savories

Pomegranate syrup, used as a salad dressing, called debes ramman, a traditional Levantine Arabic dressing.
Semirsek a thin bread with hot pepper, minced meat or spinach filling
Içli köfte and oruk - varieties of the Arabic kibbeh, deep-fried balls of bulgur stuffed with minced meat.
Spicy chicken, a speciality of Harbiye
Za'atar a traditional Levantine Arabic spiced thyme, oregano, and sesame seeds, mixed with olive oil, spread on flat arabic bread.
fresh chick peas, munched as a snack.
Hirise , ethnic bolied and pounded wheat eat.

Meze

Hummus - the chick-pea dip
pureed fava beans
Surke - the spicy sun-dried cheese
Çökelek - dried curds served in spicy olive oil
Eels from the Orontes, spiced and fried in olive oil.

History

Antiquity
See Antioch for the long, rich history of this area in the ancient and classical periods, dating back to the Calcolithic era of 5000 BC (as revealed by excavations of the mound of Tell-Açana among others). Subsequent rulers of the area include Alexander the Great, who after defeating the Persians in 333 BC followed the Orontes south into Syria. The city of Antioch was founded in 300 BC, after the death of Alexander, by the Seleucid King Antiochus Soter, and went on to play an important part in the history as one of the largest cities in the Roman Empire and Byzantium, a key location of the early years of Christianity, the Antiochian Orthodox Church, the rise of Islam and The Crusades.

The Ottoman city of Antakya
In 1822 (and again in 1872), Antakya was hit by an earthquake so when Ottoman general Ibrahim Pasha established his headquarters in the city in 1835, it had only some 5000 inhabitants. It was hoped that the city might develop thanks to the Euphrates valley railway, which was supposed to link it to the port of Suedia (now Samandağı ). But such plans were doomed to come to naught. Instead, the city was struck by repeated outbreaks of cholera. Later the city did nevertheless develop and rapidly resumed much of its old importance when a railway was built along the lower Orontes valley.

The Republic of Hatay and modern Turkey
See Hatay Province for the history of the region during the demise of the Ottoman Empire, the short-lived Republic of Hatay (in 1938), and the areas incorporation into the Republic of Turkey in 1939.

Places of interest
With its remarkable history there is much for visitors to see in Antakya, although much has doubtless been lost in the rapid and ugly growth of the city in recent decades.

Antakya Archaeological Museum has the second largest collection of Roman mosaics in the world, found when excavating Roman villas on the hillside at Harbiye. (Entry is 5 lira for foreigners, 2 lira for Turkish citizens).
the rock-carved Church of St Peter, with its network of refuges and tunnels carved out of the rock, a site of Christian pilgrimage. There are also tombs cut into the rock face at various places along the Orontes valley.
The seedy Gündüz Cinema (closed permanently) in the city centre was once used as parliament building of the Republic of Hatay.
the waterfall and restaurants at Harbiye.
The Ottoman Habib-i Neccar Camii is the oldest mosque in Antakya.
The labyrinth of narrow streets in the old market area
The views of the city from the hillsides above
With its rich architectural heritage, Antakya is a member of the Norwich-based European Association of Historic Towns and Regions.
Sadly the Roman bridge (thought to date from the era of Diocletian) was destroyed in 1972 during the widening and channelling of the Orontes.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
[link]
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
[link]
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Details

February 25, 2008
1.3 MB
81.4 KB
600×800

Statistics

Disabled
49 [who?]
725 (0 today)
0 (0 today)

Camera Data

CASIO COMPUTER CO.,LTD.
EX-Z75
1/80 second
F/4.4
6 mm
50
Feb 24, 2008, 4:10:17 PM

Site Map

©2009 deviantART. All rights reserved
About Us | Contact Us | Site Tour | Help & FAQ Advertise | Services Etiquette | Privacy Policy | Terms of Service | Copyright Policy